Weliswaar een beetje noodgedwongen vanwege het overlijden van Wilma, doe ik nu dus zelf de boodschappen. Dat is voor mij een hele omschakeling omdat Wilma alles bestelde en Albert Heijn het op vrijdagmiddag kwam brengen.
Met het maken van een boodschappenlijstje (dat ik nog soms vergeet mee te nemen) weet ik me heel goed te redden. Ik let op de prijsverschillen tussen supermarkten en ik koop vooral ‘huismerken’. En ik koop als ze er zijn, producten met korting omdat de uiterste verkoopdatum nadert. Die zijn meestal nog lang genoeg houdbaar, of ik leg ze direct in de diepvries.
Maar ik let ook steeds beter op de herkomst of productiewijze. Ik ben geen vegetariër maar eet wel steeds minder vlees. En ik koop naast vegetarische vleesvervangers alleen biologisch vlees (en eieren) met 3 sterren van het Beter Leven Keurmerk van de Dierenbescherming. De intensieve veehouderij moet namelijk het meeste en het meest urgent veranderen.
Ik hoef gelukkig niet ieder dubbeltje om te draaien voordat ik het uitgeef. Wat duurdere biologische of Fair Trade producten (koffie, rietsuiker, sinaasappelsap van de Plus) vind ik geen bezwaar. Vaak zijn dat maar enkele dubbeltjes.
Maar ik twijfel nog als zo’n biologisch product dubbel zo duur is. Ik ben nog in transitie en soms koop ik een mix, zoals bijvoorbeeld bij hondenvoer. Daarmee geef ik ook een signaal af richting supermarkt en producent: ‘ik koop je biologische product wel en dat mag je interpreteren als een stimulans. Maar ik verwacht ook nog een inspanning van jullie’.
Een keuze die ook niet zo gemakkelijk is, is sinaasappelsap: Albert Heijn heeft huismerk ‘bio’ en Plus Fair Trade, maar waarschijnlijk niet biologisch.
De ene supermarkt heeft meer keuze dan de andere. Maar ook in de Aldi heeft biologische producten in het assortiment. Zo heeft de hele koelkast vleesproducten één vakje met bakjes biologisch rundergehakt. Dat koop ik dan. Het is wellicht het begin van meer keuze?
Wat mij extra stimuleert is dat de meerprijs die ik moet betalen in verhouding meer effect heeft dan alleen dat bedrag. Los van de wellicht hogere marge voor de supermarkt, gaat de rest van het totaalbedrag naar de andere productieketen. Bijvoorbeeld mijn 50 cent extra kosten levert een wisseling van 100% van de omzet van gangbaar naar biologisch op. Het rendement van mijn ‘gift’ is daarmee wellicht groter dan een donatie aan een goed doel.
En er zijn ook al positieve uitzonderingen op de prijs. Op de verpakking van de biologische melk van de Plus staat: ‘biologisch voor dezelfde prijs’. Dat vind ik een mooi voorbeeld hoe de supermarkt eventuele verschillen in de productiekosten wegpoetst met hun prijsbeleid. Ik denk dat supermarkten dat veel meer zouden kunnen doen (gewone producten een beetje duurder om daarmee de biologische wat goedkoper te maken). Producten uit de gangbare landbouw zijn vaak zo goedkoop omdat niet alle maatschappelijke kosten worden meegerekend in de eindprijs.
Ik hoop dat deze manier van kijken naar een (meer)prijs voor Fair Trade, biologisch of vegetarisch het kopen van deze producten voor meer mensen acceptabeler wordt. Want ik ben ervan overtuigd dat wij consumenten best een grote invloed kunnen hebben op de broodnodige transities in de landbouw. Je doet wellicht een concessie van een wat andere smaak, zoals bij koffie of vleesvervangers, dan dat je gewend bent.
Misschien iets minder verwend zijn met ‘heel lekker’ en ‘niet te vreten’? Dat goede gevoel is ook best wat waard.
Voor meer informatie:
Harrie Winteraeken
06-52375611 of 045-5228720
hwinteraeken@hotmail.com