Door: Harrie Winteraeken
Mede omdat er vanwege de Coronapandemie géén grootschalige activiteiten ter gelegenheid van Bevrijdingsdag mogelijk waren, heeft burge-meester Roel Wever het initiatief genomen om een Vredes- of Vrijheidslunch te organiseren.
Deze lunch vond plaats in de kapel van het Bernardinuscollege waar momenteel ook vanwege de verbouwing van het gemeentehuis de gemeenteraad vergadert.
In totaal namen 11 mensen deel aan deze Vredeslunch, waar ik als voorzitter van het Vredes-platform Heerlen voor was uitgenodigd. De burgemeester was de gesprekleider en hield een welkomswoord en inleiding. Daarna las CDA-raadslid en deskundige op het gebied van Heerlen in de Tweede Wereldoorlog Peter Pauwels voor uit een dagboek van iemand die daarin de bevrijding van de Vroedvrouwenschool op 17 september 1944 beschreef. Een indrukwekkend ooggetuigenverslag.
De lunch duurde wat meer dan twee uur en daarin kreeg iedereen de gelegenheid om vanuit zijn persoonlijke visie en ervaringen over vrijheid zijn verhaal te doen.
Onder de tafelgenoten was Boris Schmidt, een jonge twintiger, experimenteel musicus die vooral vrijheid benaderde vanuit zijn motto van vrijheid van keuze.
Naast hem zat André Simon. De heer Simon is een Indonesische Nederlander die is geboren in WO2 in een Japans interneringskamp in Nederlands Indië. Hij beschreef de ellende van zijn eerste levensjaren en dan krijgen vrede en bevrijding wel een erg diepe betekenis.
Barbara de Leeuw vertelde vooral over haar werk voor vluchtelingen en asielzoekers.
Naast Barbara zat Jalini Vairamutthu. Zij is 31 jaar en sprak met een onvervalst Heerlens accent, maar zij is een dochter van Tamil-ouders die in de tachtiger jaren uit Sri Lanka naar hier zijn gevlucht. Zij vertelde over hoe zij in Heerlen leeft, mede vanuit haar eigen cultuur en achtergrond.
Odin Westen is onder andere voorzitter van het COC in Limburg. Hij gaf aan wat vrijheid betekent voor lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen, transgender- en intersekse personen, kortweg LHBTI. Hoe intolerant te grote delen van onze samenleving zijn, de moed die nodig is om uit de kast te komen en het risico dat je je dan ook blootstelt aan discriminatie.
Als laatste noem ik Jos Dekker. Hij kreeg op 26 april een koninklijke onderscheiding voor zijn werk als medeoprichter en voorzitter van het Ontmoetingscentrum Limburgse Veteranen ‘Het Elders-hoes’, Aldenhofstraat 13 in Hoensbroek. Hij ondersteunt veteranen die met uitzend gerelateerde problemen kampen. En dat zijn dan Nederlandse soldaten, maar ook gewone jongens hier uit de regio. Zij riskeerden hun leven tijdens missies elders in de wereld met als doel in vaak buitengewoon moeilijke omstandigheden vrede en veiligheid te bieden aan burgers.
Het was een erg mooie ervaring en een eer om aan dit gesprek te mogen deelnemen.
Ter voorbereiding op deze vredeslunch kregen de deelnemers een aantal vragen hoe ik deze beantwoord heb kunt u hier lezen.