Boodschap ivm Werelddag van Verzet tegen extreme armoede

Boodschap van Isabelle Pypaert Perrin, Algemeen afgevaardigde van de internationale Beweging ATD Vierde Wereld, ter gelegenheid van de Werelddag van Verzet tegen extreme arm-oede, 17 oktober 2020.

In Centraal Amerika, in zijn dorp ver van de stad, die op een berg ligt zonder bomen, hield Diego van de boeken die de groepsleiders elke week meebrachten. Te ver van het dichtsbijzijnde gezondheidscentrum is hij door ziekte overleden.

In Europa is de baby van Lucile een paar weken na zijn geboorte bij zijn mama weggenomen. Zelf was zij haar hele kindertijd geplaatst in een inrichting. Zoveel gezinnen in de wereld zijn zo kapot gemaakt, veroordeeld als onbekwaam.

Ook in Europa: als de familie van Jean en Hugo, die jarenlang steeds verjaagd werden van de ene naar de andere plaats, en eindelijk vastigheid vonden waar ze werden getolereerd, bleek dat terrein het meest vervuild te zijn van de hele regio. Hugo en Jean hebben nu een veel te hoog loodgehalte in hun bloed.

In Afrika, als de pandemie op haar hoogtepunt is, zegt Djuma, 11 jaar oud:
“Deze tijd is de ergste die ik heb meegemaakt. We hebben niets meer. Wij hebben honger. Mijn ouders hebben niet het recht om naar buiten te gaan, want anders krijgen ze boete, en die kunnen ze niet betalen. Dus dan moet ik naar buiten om te eten te halen”. Al die kinderen die het noodzakelijke moeten missen.
Van wie de families geen behoorlijk dak hebben, die vandaag niet te eten hebben, geen toegang tot drinkwater, geen toegang tot elementaire zorg.
Al die kinderen die geen toegang hebben tot onderwijs, die kinderen die het gevaar van de zee tegemoet gaan met hun ouders, zonder zeker te zijn dat ze ergens levend aankomen.Al die kinderen die van hun gezin zijn weggerukt, al die kinderen die zelfs geen geboorte-akte hebben die hen bestaansrecht zou kunnen geven in de wereld.

Als zoveel kinderen en hun families vandaag zoveel onrecht meemaken, is dat niet omdat we de permanente ramp van extreme armoede nooit serieus hebben genomen ?

Toch is die ramp net zo dodelijk , misschien wel erger, dan alle oorlogen en epidemieën bij elkaar.

Sinds jaar en dag weegt elke crisis die door de wereld gaat wezenlijk meer op degenen die niets hebben. Elke uitdaging die de wereld aangaat zonder hen duwt hen een beetje meer naar de onderkant. En vandaag, waar wachten we op om naar hen toe te gaan en met hen samen de wereld uit te vinden waar wij allemaal naar snakken ?

Zij hebben ervaring met optreden tegen geweld, tegen overstromingen, branden, droogtes, vervuilde aarde, benauwde lucht….
Lang voor ons hebben ze afval gesorteerd, soms met levensgevaar.

Al lang voordat wij spraken van een wereldwijde ecologische crisis hebben ze ons gewaarschuwd voor de schade aan het milieu op plaatsen waar zij leven en sterven, waar niemand zou willen leven.

Zij denken ook aan de toekomst. Hun dagelijkse pogingen reiken naar de toekomst en ze willen dat hun kinderen groot worden met gevoel voor de ander, solidariteit, gemeenschapszin

Vandaag kunnen honderden miljoenen kinderen niet naar school vanwege de epidemie. Miljoenen kinderen zullen zich aansluiten bij de kinderen die daarvoor al niet op school werden

opgewacht. Gaan wij accepteren dat de wereld zich al die intelligentie ontzegt, zoals ze zich tot op heden de intelligentie heeft ontzegd van hen die zich dagelijks tegen de armoede verzetten?

Zijn het niet juist deze kinderen, deze jongeren en volwassenen van wie we vergeten dat zij een groot aandeel hebben in de intelligentie en harte-lijkheid die nodig zijn om de toekomst uit te vinden ?

Degenen die in de ergste omstandigheden leven, leren ons dat we sociale rechtvaardigheid en duurzame rechtvaardigheid niet mogen splitsen, want er is maar één rechtvaardigheid, een rechtvaardigheid die vooral wordt geïnspireerd door de personen en families die daarvan beroofd zijn, en die elke dag, samen, dag na dag worden geconfronteerd met het onmogelijke, in de meest vernielde plaatsen van onze planeet.

En omdat we ons vanaf vandaag overal met hen gaan verenigen, in onze instellingen, onze wijken, dorpen, onze scholen, onze werkplekken, zal de toekomst aan elk mens een aarde schenken waar de gelijkwaardigheid van allen wordt gerespecteerd.

Voor verdere info:

www.atd-vierdewereld.nl/

zuid-limburg@atd-vierdewereld.nl

06-39681282 (Marion Braad)